سامانه مدیریت آموزش دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران

عنوان رساله:

فرایند شکل گیری سرمایه گذاری مخاطره پذیر از منظر نهادی

نام و نام خانوادگی دانشجو:

گرایش:

سال ورود:

تاریخ دفاع:

وحید قیصری

کسب و کارهای جدید

1391

30/11/97

استاد راهنما:

جناب آقای دکتر محمود احمدپور داریانی

استاد مشاور اول:

سرکار خانم دکتر افسانه باقری

استاد راهنما دوم:

سرکار خانم دکتر هستی چیت سازان

استاد داور خارجی:

جناب آقای دکتر رضا تهرانی

استاد داور داخلی:

جناب آقای دکتر علی داوری

استاد داور خارجی:

جناب آقای دکتر حبیب اله رودساز

استاد داور داخلی:

جناب آقای دکتر حمید پاداش

نماینده تحصیلات تکمیلی:

جناب آقای دکتر علی داوری

چکیده:

موانع توسعه برای بنگاه ها، از جمله عدم دسترسی به منابع مالی می تواند به کاهش فعالیت­های کارآفرینانه و نهایتاً کاهش پویایی و رشد اقتصادی منجر شود. در ایران نیز، علی­رغم افزایش روزافزون تعداد صندوق­ها،طرح­ها و حجم سرمایه­گذاری­های مخاطره پذیر، شواهد حاکی از عدم شکل­گیری صحیح  فرآیند این نوع سرمایه­ گذاری است. در مطالعات گذشته (كومينگ و مكينتاش، 2003 ) نیز تاثیر حمايت سرمايه­گذاران مخاطره پذیر بر تجاری سازی سريعتر و موفقتر نوآوری ها مشهود است، لذا این مسئله بیان می­شود که الگوی شکل­گیری سرمایه­گذاری مخاطره پذیر در ایران چگونه است؟ به منظور رسیدن به این الگو از روش بنیادی (برحسب هدف)، رویکرد کیفی (بر اساس گردآوری نظام­مند داده­ ها) و راهبرد نظریه برخاسته از داده استفاده شد. گردآوری داده­ها طی مصاحبه عمیق با 19 نفر از موسسین و مدیران، کارآفرینان سرمایه پذیر و همچنین سیاستگذاران بر اساس استراتژی های ملاکی و گلوله برفی انجام شده و مقوله اصلی که به پیامد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایه­گذاری مخاطره پذیر منجر می­شود، شکل­گیری سرمایه­گذاری مخاطره­پذیر می­باشد. از آنجا که نهادهای غیررسمی، بر شکل­گیری سرمایه ­گذاری مخاطره پذیر تاثیرگذار می­باشند، می­توان از طریق راهبردهای توسعه نهادهای رسمی و ایجاد ارتباط هم­ساختی پایدار میان بخش عمومی و خصوصی و تحت تاثیر ویژگی­های محیطی و پدیده انتشار شاهد استمرار عملکرد کارای چرخه عمر سرمایه­گذاری مخاطره پذیر بود و بر این اساس، سیر شکل­گیری ترسیم می­شود. مقوله­های شناسایی شده از طریق کدگذاری سیستماتیک، بر اساس مدل سطوح نهادی ویلیامسون (2000) و به صورت فرآیندی جمع بندی شده اند. زمانی که نهادهای غیر رسمی به عنوان شرایط زمینه­ای و محیطی در سطح اول و در بستر فرهنگی شکل گیرد و به تقویت راهبردهای توسعه نهادهای رسمی در سطح دوم کمک نماید و ساختار های حاکمیتی لازم و همچنین مکانیزم های تنبیهی مربوطه از قبیل سیاست های مالیاتی و برنامه صندوق­های حمایتی دولتی شکل می­گیرند. آنگاه شرایط مقدم سرمایه­گذاری مخاطره­پذیر و همچنین پدیده انتشار و هم­ساختی میان بخش خصوصی و عمومی بر اساس اعتماد متقابل ایجاد شده در سطح چهارم نهادی ویلیامسون فراهم می­شود و ذینفعان کلیدی حاضر به تخصیص منابع خود در این فضای کسب و کار می­شوند و به این ترتیب شاهد شکل­گیری فرآیند سرمایه­گذاری مخاطره­پذیر و استمرار عملکرد کارای چرخه عمر این نوع سرمایه­ گذاری به عنوان پیامد خواهیم بود.

كليد واژه­ها: سرمایه گذاری مخاطره پذیر، نظریه نهادگرایی، مدل سطوح نهادی ویلیامسون، نظریه برخاسته از داده